یکبار با نویسنده ای آشنا شدم که می گفت: هرکس همان زندگی را دارد که شایشته ی آن است, یعنی فقیر شایسته ی فقیر و کور شایسته ی کوری. مرد احمقی بود. اگر چه نویسنده ی هوشمندی بود. خطی که حماقت را از ذکاوت جدا می کند آنچنان باریک است که گاهی اصلا دیده نمی شود.

صفحه ی 76

** کتاب: نامه به کودکی که هرگز زاده نشد ** نویسنده: اوریانا فالاچی ** مترجم: مانی ارژنگی ** نشر: سپهر **