پادشاه کوچک

کتاب هایی که خوانده ام

(( افسانه ی خلق ))

 

جاودان ترین افسانه صفاست

بانوی شرقی ز ملک آریاست

 

سلطان کاشانه و افکار تو

نیک اندیشی ست که در ملک طلاست

 

اخترست دیدگانش هر نفس

در ستیز زین تن حرص و هوی ست

 

باران در جستجو چو اشک او

کین اشک بانوی ایران کیمیاست

 

گیسوانش همچو نور ماهتاب

زیر آفتاب کین چنین او برناست

 

گر بسازی گلستان ها ز نو

هیچ مباشد همچو دیبا , دل رباست

 

عاشقان در پیچ و تاب دلشان

کین چنین عاشق ربایی رعناست

 

دگر کشتند شبزده ها خواب را

خفتگان بیدارند کین زیباست

 

پیشکشت می کند آن لبهای سرخ

بوسه ی زین عشق ناب بر دل رواست

 

چو نیوش به سخنش پنداری

دل را می بلعد او آهن رباست

 

منشین با او لیک مگو سخن

که شود معشوقه ات کین رهنماست

 

کاش ز سر فصل خلق فاجعه

می نوشتند که او یک آشناست

 

لیک دگر عبث مخور کین هوریان

که مباشند همچو او , گرانبهاست

 

الیاف لطیف و تار و پود او

قامتی نجیب که ز بدی جداست

 

ما ندانیم قدر زین ماهتاب را

شب بی ماه شبی بی معناست

 

هیچ ستاره مباشد خورشید

ابر را کنار بگذار دهر با ماست

 

گر در آرند ریشه هایت را ز خاک

تو بر افتی نمانی که راست

 

ریشه هایت تو بدان درخت پیر

ز نو تا امروز در ملک وفاست

 

قاف را کام می کند به میل تو

اینچنین مهر پروری ها جویاست

 

هیچ کتابی ندارد صحفش

قدرت گفتار ز عابد پویاست

 

*** عابد سلطانی ***

 

نوشته شده در شنبه بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت ۵:۴۸ ق.ظ توسط A-S|



 

 (( دلم پرسید ))

 

        دلم پرسید ز من معشوقه ام کوی ***** چه گویم ای دلم که نیست جوابی

 

  برفت امروز و فردایم درین عمر ***** ندارم بعد او هیچ بند و باری

 

                  نمی خواهد که باور کند این دل ***** چنین چو کوزه ای ست گر چه بی آبی

 

 ز هر کس که گیرم سراغ او را ***** نشانم داد باز سراب خاری

 

               ز مرداب حقارت پرس سکوتم  ***** که گویی سال هاست ای دل خرابی

 

            سحرگاه خواست ز یاد تو ای دل *****چه کردم که چنین دشت شد حساری

 

محفل چه کس شد امروز حریمت ***** که آرامش آغوشش چو خوابی

 

       بچرخ چرخ زمانه بر دل او ***** که چو رهگذری ره مسپاری

 

        دلم پرسید که او هست در یادم ***** چه گویم به تو دل چو موج بی تابی

 

    نگاهت را به که کردی تو خیره ***** که سال هاست ز ما خبر نداری

 

  بنا کردی کدام معبد عشق را ***** که امروز معبدی داری نایابی

 

 ندارم ز کس یاد درین عمر ***** چرا ای دل من امیدواری

 

*** عابد سلطانی ***

 

 

نوشته شده در سه شنبه یکم اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت ۲:۱۵ ق.ظ توسط A-S|




مطالب پيشين
» یک نام و سه مدرک
» رئالیست
» لاله زار، هفت صبح
» رئالیسم
» آن سوی استقامت
» آن وقت
» این یک راز است
» خوشبختی
» چراغ
» آگاهی
Design By : ParsSkin.Com