فکر کرد: (( چه شغلی، چه شغلی را انتخاب کرده ام! هر روز در مسافرت! دردسرهایی که بدتر از معاشرت با پدر و مادر است! بدتر از همه این زجر مسافرت یعنی عوض کردن ترنها، سوار شدن به ترنهای فرعی که ممکن است از دست برود، خوراکهای بدی که باید وقت و بیوقت خورد! هر لحظه دیدن قیافه های تازه ی مردمی که انسان دیگر نخواهد دید و محال است که با آنها طرح دوستی بریزد. کاش این سوراخی که تویش کار میکنم به درک میرفت! ))

صفحه ی 10

** کتاب: مسخ ** نویسنده: فرانتس کافکا ** ترجمه: صادق هدایت و حسن قائمیان ** انتشارات: جاویدان **