پادشاه کوچک
کتاب هایی که خوانده ام
دلم بدون تو غمگین و با تو افسرده است چه کرده ای که ز بود و نبودت آزرده است به عکس های خودم خیره ام, کدام منم؟! زمانه خاطره های مرا کجا برده است چه غم که بگذرد از دشت لاله ها طوفان که مرگ دلخوشی غنچه های پژمرده است اگر سقوط بهای بلند پروازیست پرنده ی دل من بی سبب زمین خورده است از این به بعد به رویم در قفس مگشای چرا که طوطی این قصه پیش از این مرده است صفحه ی 81 ** کتاب: ضد ** شاعر: فاضل نظری ** نشر: سوره مهر ** من به خانواده معتقد نیستم. خانواده دروغی است زاییده ی کسانی که تشکیلات این جهان را در جهت نظارت موثرتر بر مردم, در جهت بهره برداری کامل تر از اطلاعات مقررات و افسانه ها پایه گذاشته اند. آدمی در تنهایی آسان تر طغیان می کند و وقتی با دیگران زندگی می کند آسان تر تن به قضا می دهد. خانواده به جز بلندگوی نظامی که نمی تواند به تو اجازه ی نافرمانی بدهد نیست و جنبه ی مقدسش هم وجود خارجی ندارد. آنچه هست گروه هایی است از مرد و زن و بچه که مقرر شده اند همنام باشند و زیر یک سقف زندگی کنند, آن هم غالبا در تنفر و انزجار از یکدیگر. صفحه ی 38 ** کتاب: نامه به کودکی که هرگز زاده نشد ** نویسنده: اوریانا فالاچی ** مترجم: مانی ارژنگی ** نشر: سپهر ** از پنجره به یک مرغ دریایی اشاره کردم و گفتم: << می بینی؟ به این می گویند مرغ دریایی عرشه گرد. با آن آزادی و پر پرواز غرورآمیز وقتی می نشیند لب نرده ی کشتی, ملوان ها ته سیگارشان را توی کونش خاموش می کنند. >> صفحه ی 307 ** کتاب: تماماً مخصوص ** نویسنده: عباس معروفی ** نشر: گردون ** 
![]()
![]()
![]()

![]()
![]()
![]()

![]()
![]()
![]()
| Design By : ParsSkin.Com |

